Wpisz w CV przede wszystkim umiejętności twarde, które da się sprawdzić: narzędzia, technologie, metodyki, uprawnienia i języki, najlepiej 8-12 pozycji, a do tego najwyżej 3-4 miękkie potwierdzone w opisie doświadczenia. Pomiń frazesy typu komunikatywność, a także PESEL, stan cywilny, datę urodzenia i wyznanie. Umiejętności wymagane w ogłoszeniu ustaw na początku listy.
Twarde i miękkie: proporcja, która działa
Umiejętności twarde to konkretne, weryfikowalne rzeczy: narzędzia, programy, technologie, metodyki, uprawnienia, języki. Miękkie opisują sposób pracy: komunikację, organizację, pracę w zespole.

Sensowna proporcja to zdecydowana przewaga twardych. Osiem do dwunastu pozycji twardych i najwyżej trzy albo cztery miękkie w zupełności wystarczy. Powód jest prosty: twarde da się sprawdzić na rozmowie albo w zadaniu, miękkie trzeba wziąć na słowo.
Jeśli lista rozrasta się powyżej piętnastu pozycji, przestaje być wyborem i staje się spisem wszystkiego, co kiedykolwiek widziałeś na ekranie. Rekruter czytający szybko i tak zatrzyma się na pierwszych kilku, więc długość działa przeciwko Tobie.
Frazesy, które osłabiają sekcję
Największy problem miękkich umiejętności polega na tym, że wszyscy wpisują te same. Zestaw „komunikatywność, praca w zespole, zaangażowanie, dyspozycyjność” pojawia się w takiej liczbie CV, że przestał cokolwiek różnicować.
| Zamiast frazesu | Pokaż to w doświadczeniu |
|---|---|
| Komunikatywność | Prowadzenie szkoleń produktowych dla działu sprzedaży |
| Gracz zespołowy | Praca w 6-osobowym zespole scrumowym, rola product ownera przy dwóch projektach |
| Zorientowanie na cel | Realizacja planu sprzedażowego w 11 na 12 miesięcy |
| Dobra organizacja pracy | Prowadzenie 5 projektów równolegle, każdy z osobnym harmonogramem |
| Odporność na stres | Obsługa zgłoszeń krytycznych w systemie dyżurów całodobowych |
Nie chodzi o to, żeby usunąć wszystkie miękkie kompetencje. Chodzi o to, żeby te, które zostaną, miały pokrycie w opisie doświadczenia. Umiejętność wymieniona w jednej sekcji i potwierdzona w drugiej działa, sama deklaracja nie.
Kolejność w tej sekcji da się ustawić pod konkretne ogłoszenie. Przy dopasowaniu Aplikando przestawia umiejętności tak, żeby te wymagane w ofercie znalazły się wyżej, i pokazuje w dzienniku zmian, które dokładnie awansowały. Sama lista zostaje Twoja, zmienia się tylko porządek.

Czego w CV nie ma prawa być
Pracodawca na etapie rekrutacji może pytać o dane związane z zatrudnieniem: dane kontaktowe, wykształcenie, przebieg zatrudnienia, kwalifikacje. Reszta to informacje, których podawać nie musisz, a część z nich działa wprost na Twoją niekorzyść.
- PESEL, numer dowodu, adres zameldowania - potrzebne dopiero przy zawieraniu umowy, nie przy aplikacji. Wystarczy miasto.
- Stan cywilny, liczba dzieci, data urodzenia - nie mają związku z kwalifikacjami, a otwierają drogę do decyzji, których prawo zabrania.
- Wyznanie, poglądy polityczne, przynależność związkowa - to dane szczególnej kategorii według RODO. W CV nie mają czego szukać.
- Stan zdrowia, orzeczenia - wyjątkiem jest sytuacja, gdy sam chcesz je ujawnić, na przykład aplikując na stanowisko z puli dla osób z orzeczeniem.
- Zainteresowania wpisane dla zapełnienia miejsca - „muzyka, podróże, sport” nie mówi nic. Zostaw tylko te, które łączą się ze stanowiskiem albo są nietypowe na tyle, że staną się tematem rozmowy.
Jeśli w CV zostają dane wykraczające poza podstawowy zakres, tym bardziej zadbaj o aktualną klauzulę RODO, bo to ona porządkuje kwestię zgody.

Jak wybrać umiejętności pod konkretną ofertę
Zamiast utrzymywać jedną uniwersalną listę, potraktuj ją jak zasób, z którego wybierasz przy każdej aplikacji. Metoda zajmuje kilka minut:
- Wypisz z ogłoszenia wszystkie nazwy narzędzi, technologii i metodyk, rozdzielając wymagania obowiązkowe od mile widzianych.
- Zaznacz te, które faktycznie masz. Tylko te, reszta odpada bezpowrotnie.
- Ustaw je na górze swojej listy, w brzmieniu użytym w ogłoszeniu, o ile jest poprawne.
- Uzupełnij listę pozostałymi twardymi umiejętnościami, które mają związek ze stanowiskiem.
- Na końcu dopisz najwyżej trzy miękkie, mające potwierdzenie w opisie doświadczenia.
Punkt trzeci bywa niedoceniany. Jeśli ogłoszenie mówi o „Google Analytics 4”, a Ty masz w CV „GA4”, człowiek zrozumie, ale wyszukiwarka w systemie rekrutacyjnym szukająca pełnej frazy już niekoniecznie. Nie kombinuj z synonimami tam, gdzie branża ma ustaloną nazwę.

Jak grupować, gdy lista jest długa
Przy dziesięciu i więcej pozycjach sama lista przestaje się czytać. Wtedy pomaga podział na dwie albo trzy nazwane grupy, na przykład narzędzia, technologie i uprawnienia, albo obszary tematyczne właściwe dla Twojej branży.
Grupy mają być krótkie, po trzy do pięciu pozycji, i nazwane językiem branży, nie własnymi wymysłami. Podział na „umiejętności twarde” i „umiejętności miękkie” jest poprawny, ale nic nie wnosi, bo rekruter i tak rozpozna jedno od drugiego.
Kolejność ma znaczenie
Rekruter przeglądający kilkadziesiąt CV dziennie nie czyta listy umiejętności do końca. Zatrzymuje wzrok na pierwszych kilku pozycjach i na tej podstawie wyrabia sobie zdanie o profilu kandydata.

To samo dotyczy systemów rekrutacyjnych, choć z innego powodu: one przeczytają całość, ale rekruter filtrujący wyniki i tak zobaczy fragment. Pozycja na liście przekłada się więc na pierwsze wrażenie po obu stronach.
Dlatego przestawienie kolejności jest jedną z najtańszych zmian, jakie możesz zrobić w CV. Nie wymaga dopisywania niczego nowego, zajmuje minutę i realnie zmienia to, co widać najpierw.
Przy okazji porządkowania tej sekcji sprawdź, czy nie zostały w niej paski i procenty poziomu, o których jest osobny tekst: czy paski umiejętności w CV mają sens. Drogę tej sekcji do systemu po drugiej stronie wyjaśnia natomiast artykuł o tym, jak ATS czyta Twoje CV.
Umiejętności to tylko jedna sekcja. Jak złożyć z niej i z pozostałych części cały dokument, opisuje przewodnik jak napisać CV. Jeśli zastanawiasz się, które pozycje wybrać pod konkretne ogłoszenie, zajrzyj do tekstu o słowach kluczowych w CV.
Gdy w ogłoszeniu stoi umiejętność, którą znasz tylko częściowo, przeczytaj, jak pokazać wymaganie spełnione częściowo i kiedy odpuścić ofertę.



